Er zijn ontelbare verhalen en mythes over de mystieke krachten van de door heksen zo geliefde maan. Er zijn ook heel veel boeken en wetenschappelijke studies naar de invloeden van de maan.
Enkele maan feiten:
- de maan is 384.400 km van de Aarde verwijderd
- de gemiddelde baansnelheid is 3680 km per uur
- de diameter van de maan is 3476 km
- de maan is minstens 4,5 miljard jaar oud (blijkt uit meegenomen maanstenen)
De maan heeft een eigen straling en de krachten die ze van de Zon opvangt worden nog eens versterkt op het moment dat de Maan en de Zon conjunct staan: - een samenstand waarin een versmelting van krachten plaats vind.
Dit moment is bij ons waarneembaar rond Nieuwe Maan. Met het blote oog kunnen we de Maan dan niet zien. Zij vangt dan geen lichtreflecties van de Zon op, maar wel energie. Deze Zonne-energie en de eigen energie van de Maan versterken elkaar en worden opgevangen door de Aarde. Het is een ingehouden
kracht.
Met Nieuwe Maan is de kracht veel meer naar binnen gekeerd. Je kunt dat merken doordat mensen dan de behoefte hebben om zich af te zonderen en rustig aan te doen.
Ook de oppositie, waarbij Zon en Maan recht tegenover elkaar staan en de Maan vol aan de hemel staat is een zeer krachtig moment. De Aarde staat nu tussen Zon en Maan en de Maan stuurt de opgevangen stralen en uitbundige lichtreflecties van de Zon naar de Aarde, waarbij ze deze met haar eigen stralen versterkt. Wij voelen deze krachten als expansief, uitbouwend,uitdragend. Het is alsof de Maan onze hele aarde verlicht en bestraalt.
Springtij, doodtij, eb en vloed
Per etmaal is het tweemaal vloed (hoogwater) en tweemaal eb (laagwater). Dit heeft te maken met de aantrekkingskracht tussen Aarde en Maan. De aantrekkingskracht van de Maan stuwt het zeewater omhoog op plaatsen waar deze kracht het grootst is. Per etmaal treden dus twee getijdencyclussen (eb en vloed) op als gevolg van de omloopsnelheid van de Maan. Ook de Zon heeft invloed op de getijdenwerking, maar deze invloed is veel kleiner dan die van de Maan omdat de Zon veel verder weg staat.
Vlak na Volle Maan en vlak na Nieuw Maan is er springtij, waarbij de hoogst mogelijke en laagst mogelijke waterstanden worden bereikt. Op de momenten dat de Zon en deMaan in een rechte hoek staan - tijdens Eerste Kwartier en Laatste Kwartier - komen de krachten in balans en is de sterkte veel minder voelbaar omdat de Zonkracht en de Maankracht elkaar opheffen. Je ziet dit duidelijk terug in de natuur. Tijdens deze momenten is het doodtij:
het verschil van eb en vloed is minimaal.
De mens leefde al gedurende duizenden jaren zoveel mogelijk in harmonie met
de veelvormige ritmen van de natuur, dit was noodzakelijk om zijn voortbestaan zeker te stellen.
Hij keek om zich heen en legde zich neer bij onvermijdelijkheden
zonder zich af te vragen waaruit ze voortkwamen.
De mens observeerde niet alleen nauwkeurig de toestand der dingen,
maar ook de wisselwerking tussen die toestand en het tijdstip van observatie:
het tijdstip van de dag, de maand en het jaar, en de stand van zon, maan en sterren. Veel belangrijke archeologische bouwwerken tonen aan hoezeer onze voorouders hechtten aan de zorgvuldige observatie van de sterren en het berekenen van hun baan langs de hemel. Niet alleen vanwege de wil tot onderzoeken maar ook omdat ze op deze wijze de kennis over de invloed op
het tijdstip van de betreffende sterrenconstellatie maximaal konden benutten.
De op de standen van de maan en de zon gebaseerde kalenders dienden om
bepaalde krachten te kunnen voorzien. Impulsen die slechts op bepaalde tijdstippen hun invloed uitoefenen op de natuur, de mens en de dieren, en die met regelmatige tussenpozen optreden.
Bijzondere aandacht ging daarbij uit naar die krachten die in het zelfde ritme als de loop van de maan het gehele leven beïnvloeden en z succes of mislukking van de jacht en de oogst, de voedsel opslag en de geneeskracht konden bepalen.
Volgens Charles Darwin:
De mens is evenals de zoogdieren, de vogels en zelfs de insecten onderworpen aan die mysterieuze wetmatigheid, volgens welke bepaalde veel voorkomende
processen, zoals zwangerschap, plantengroei, rijping, en de duur van
verschillende ziekten, afhankelijk zijn van de perioden van de maan.
Helaas is door de industrialisatie, en moderne veranderingen veel kennis
voor de gemiddelde mens verloren gegaan. Kennis die onze overgroot
ouders gewoon bezaten. Gelukkig hebben sommige mensen de kennis
van generatie tot generatie overgeleverd. En geen zelf respecterende
heks bezit niet het boek: “in harmonie met de maan” van Johanna Paungger & Thomas Poppe
Enkele maan feiten:
- de maan is 384.400 km van de Aarde verwijderd
- de gemiddelde baansnelheid is 3680 km per uur
- de diameter van de maan is 3476 km
- de maan is minstens 4,5 miljard jaar oud (blijkt uit meegenomen maanstenen)
De maan heeft een eigen straling en de krachten die ze van de Zon opvangt worden nog eens versterkt op het moment dat de Maan en de Zon conjunct staan: - een samenstand waarin een versmelting van krachten plaats vind.
Dit moment is bij ons waarneembaar rond Nieuwe Maan. Met het blote oog kunnen we de Maan dan niet zien. Zij vangt dan geen lichtreflecties van de Zon op, maar wel energie. Deze Zonne-energie en de eigen energie van de Maan versterken elkaar en worden opgevangen door de Aarde. Het is een ingehouden
kracht.
Met Nieuwe Maan is de kracht veel meer naar binnen gekeerd. Je kunt dat merken doordat mensen dan de behoefte hebben om zich af te zonderen en rustig aan te doen.
Ook de oppositie, waarbij Zon en Maan recht tegenover elkaar staan en de Maan vol aan de hemel staat is een zeer krachtig moment. De Aarde staat nu tussen Zon en Maan en de Maan stuurt de opgevangen stralen en uitbundige lichtreflecties van de Zon naar de Aarde, waarbij ze deze met haar eigen stralen versterkt. Wij voelen deze krachten als expansief, uitbouwend,uitdragend. Het is alsof de Maan onze hele aarde verlicht en bestraalt.
Springtij, doodtij, eb en vloed
Per etmaal is het tweemaal vloed (hoogwater) en tweemaal eb (laagwater). Dit heeft te maken met de aantrekkingskracht tussen Aarde en Maan. De aantrekkingskracht van de Maan stuwt het zeewater omhoog op plaatsen waar deze kracht het grootst is. Per etmaal treden dus twee getijdencyclussen (eb en vloed) op als gevolg van de omloopsnelheid van de Maan. Ook de Zon heeft invloed op de getijdenwerking, maar deze invloed is veel kleiner dan die van de Maan omdat de Zon veel verder weg staat.
Vlak na Volle Maan en vlak na Nieuw Maan is er springtij, waarbij de hoogst mogelijke en laagst mogelijke waterstanden worden bereikt. Op de momenten dat de Zon en deMaan in een rechte hoek staan - tijdens Eerste Kwartier en Laatste Kwartier - komen de krachten in balans en is de sterkte veel minder voelbaar omdat de Zonkracht en de Maankracht elkaar opheffen. Je ziet dit duidelijk terug in de natuur. Tijdens deze momenten is het doodtij:
het verschil van eb en vloed is minimaal.
De mens leefde al gedurende duizenden jaren zoveel mogelijk in harmonie met
de veelvormige ritmen van de natuur, dit was noodzakelijk om zijn voortbestaan zeker te stellen.
Hij keek om zich heen en legde zich neer bij onvermijdelijkheden
zonder zich af te vragen waaruit ze voortkwamen.
De mens observeerde niet alleen nauwkeurig de toestand der dingen,
maar ook de wisselwerking tussen die toestand en het tijdstip van observatie:
het tijdstip van de dag, de maand en het jaar, en de stand van zon, maan en sterren. Veel belangrijke archeologische bouwwerken tonen aan hoezeer onze voorouders hechtten aan de zorgvuldige observatie van de sterren en het berekenen van hun baan langs de hemel. Niet alleen vanwege de wil tot onderzoeken maar ook omdat ze op deze wijze de kennis over de invloed op
het tijdstip van de betreffende sterrenconstellatie maximaal konden benutten.
De op de standen van de maan en de zon gebaseerde kalenders dienden om
bepaalde krachten te kunnen voorzien. Impulsen die slechts op bepaalde tijdstippen hun invloed uitoefenen op de natuur, de mens en de dieren, en die met regelmatige tussenpozen optreden.
Bijzondere aandacht ging daarbij uit naar die krachten die in het zelfde ritme als de loop van de maan het gehele leven beïnvloeden en z succes of mislukking van de jacht en de oogst, de voedsel opslag en de geneeskracht konden bepalen.
Volgens Charles Darwin:
De mens is evenals de zoogdieren, de vogels en zelfs de insecten onderworpen aan die mysterieuze wetmatigheid, volgens welke bepaalde veel voorkomende
processen, zoals zwangerschap, plantengroei, rijping, en de duur van
verschillende ziekten, afhankelijk zijn van de perioden van de maan.
Helaas is door de industrialisatie, en moderne veranderingen veel kennis
voor de gemiddelde mens verloren gegaan. Kennis die onze overgroot
ouders gewoon bezaten. Gelukkig hebben sommige mensen de kennis
van generatie tot generatie overgeleverd. En geen zelf respecterende
heks bezit niet het boek: “in harmonie met de maan” van Johanna Paungger & Thomas Poppe
Webdesign by Ronny Pijnenburg